Συρία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°13′00″N 38°35′00″E / 35.2167°N 38.5833°E / 35.2167; 38.5833

Αραβική Δημοκρατία της Συρίας
الجمهورية العربية السورية

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικός ύμνος: Homat el Diyar (Φρουροί της Πατρίδας)
και μεγαλύτερη πόλη Δαμασκός
33°30′35″N 36°18′33″E / 33.5097°N 36.3092°E / 33.5097; 36.3092 (Δαμασκός)
Αραβικά
Μονοκομματική
Προεδρική Δημοκρατία
Μπασάρ αλ Άσαντ
Ιμάντ Χαμίς
Νομοθετικό σώμα
Λαϊκό Συμβούλιο
Ανεξαρτησία
Από τη Γαλλία
Ισχύον Σύνταγμα

17 Απριλίου 1946
13 Μαρτίου 1973
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

185.1801km2 (89η)
0,6
2.253 km
193 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2017 
 • Πυκνότητα 

18.270.000[1] (64η) 
98,7 κατ./km2 (112η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2010)
 • Κατά κεφαλή 

136,377 δισ. $[2] (66η)  
6.374 $[2] (111η) 
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2010)
 • Κατά κεφαλή 

60,043 δισ. $[2] (67η)  
2.806 $[2] (107η) 
ΔΑΑ (2015) Decrease 0,536 [3] (149η) – χαμηλός
Νόμισμα Λίρα Συρίας 1€ = 91,77 £S (SYP) & 1$ (USD) = 71,00 £S (SYP) (SYP)
 • Θερινή ώρα EET (UTC +2)
(UTC +3)
Internet TLD .sy
Οδηγούν από δεξιά
Κωδικός κλήσης +963
1 Περιλαμβάνονται 1.295 τετρ. χλμ. που είναι υπό την κατοχή του Ισραήλ.

Η Συρία (αραβικά: سوريا‎ ή από το 2005: سورية) είναι μια χώρα της Μέσης Ανατολής που εκτείνεται μεταξύ του Ευφράτη ποταμού, της Αραβικής ερήμου και της Μεσόγειου θάλασσας. Η έκτασή της είναι 185.180 τ.χλμ. και έχει πληθυσμό 18.270.000.[1][4] Συνορεύει στα Βόρεια με την Τουρκία, στα Ανατολικά με το Ιράκ, στα Νότια με την Ιορδανία, στα Νοτιοδυτικά με το Ισραήλ και το Λίβανο και στα Βορειοδυτικά βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Πρωτεύουσα είναι η Δαμασκός.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Συρία, που υπήρξε χώρα κάτω από τη γαλλική κυριαρχία, έγινε ανεξάρτητη το 1946.[5] Το 1958 σχημάτισε μαζί με την Αίγυπτο την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, από την οποία αποχώρησε το 1961 κι έγινε ανεξάρτητο κράτος. Το 1967 ηττήθηκε στον Πόλεμο των έξι ημερών και το Ισραήλ κατέλαβε τα Υψίπεδα του Γκολάν.

Η Συρία κυβερνάται από το 1963 από το Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μπάαθ. Η ηγετική θέση του στην πολιτική ζωή της χώρας προβλέπεται από το Σύνταγμα. Στις 23 Φεβρουαρίου του 1966, με πραξικόπημα του υποστράτηγου Σαλάχ Τζεντίντ, η αριστερή πτέρυγα του σοσιαλιστικού κόμματος του Μπάαθ ανέτρεψε τον μετριοπαθή μπααθιστή Αμίν αλ Χαφίς, που βρισκόταν στην εξουσία από το 1964, και ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Συρίας. Πρόεδρος ορίστηκε ο Νουρ αντ Ντιν αλ Ατασί και τέσσερις ημέρες αργότερα συγκροτήθηκε κυβέρνηση από μαρξιστές γνωστούς ως «Κινέζους», λόγω φιλομαοϊκής απόκλισης. Το πραξικόπημα σηματοδότησε σκλήρυνση της συριακής φράξιας στους κόλπους του παναραβικού μπααθικού κόμματος, με παρακλάδια στο Ιράν, το Λίβανο και την Ιορδανία. Το υπουργείο Άμυνας στη νέα κυβέρνηση ανέλαβε ο Χαφέζ αλ Άσαντ, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα συγκέντρωσε όλη την εξουσία στα χέρια του[6].

Το 1969, το συριακό καθεστώς συγκλονίστηκε από τη διαμάχη των "εθνικιστών" με τους "προοδευτικούς" για τον έλεγχο της εξουσίας. Στο επίκεντρο της διαμάχης βρέθηκε η προτεινόμενη από τους εθνικιστές συγχώνευση των ενόπλων δυνάμεων Συρίας, Ιράκ και Ιορδανίας[7].

Η κρίση ξέσπασε ανοικτά στις 24 Φεβρουαρίου του 1969 όταν το Ισραήλ πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή κατά στρατοπέδων της Φατάχ στα περίχωρα της Δαμασκού, στην οποία η συριακή πολεμική αεροπορία δεν προέβαλε ουσιαστικά καμία αντίσταση.

Η διαφορά δυναμικότητας δεν ήταν η μόνη εξήγηση: στις κατηγορίες των αντιπάλων του, ο υπουργός Άμυνας και αρχηγός των εθνικιστών, στρατηγός (της Αεροπορίας) Χαφέζ αλ Άσαντ, απάντησε ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη δημιουργία κοινής ανώτατης διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων των τριών γειτονικών αραβικών κρατών. Για να γίνει πιο πειστικός, ο Άσαντ διέταξε τις πιστές σε αυτόν δυνάμεις να περικυκλώσουν τα κυβερνητικά και κομματικά κτίρια, κατηγορώντας παράλληλα τους προοδευτικούς ότι δεν είναι παρά ενεργούμενα της Μόσχας. Οι γραμμές της αντιπαράθεσης ήταν πλέον καθαρές: στο πλευρό των προοδευτικών συντάχθηκε ολόκληρος ο κομματικός μηχανισμός και σε εκείνο των εθνικιστών οι ένοπλες δυνάμεις. Μέχρι το τέλος Μαρτίου ο Άσαντ έδιωξε τους πλέον ευάλωτους από τους αντιπάλους του από τον κομματικό μηχανισμό και, κυρίως, από τον πιστό στους προοδευτικούς Τύπο. Ωστόσο, καμία από τις δύο φατρίες δεν υπερίσχυσε απόλυτα. Παράλληλα, στο γειτονικό Ιράκ το κλυδωνιζόμενο καθεστώς προώθησε τη δική του λύση για "ένωση" των δύο κρατών, προκαλώντας διεθνώς φόβους για ενδοαραβικό πόλεμο. Μοιραία, η μόνη διέξοδος για τους Σύρους ήταν μία συμβιβαστική λύση, στην οποία περιλήφθηκαν σχεδόν όλες οι θέσεις του Άααντ πλην της προσέγγισης με τη Δύση[8]. Ο Χαφέζ αλ Άσαντ έγινε τελικά πρόεδρος από το 1971 μέχρι και το θάνατό του το 2000. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Μπασάρ αλ Άσαντ.

Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 22 Απριλίου του 2007 το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο κέρδισε 172 έδρες, ενώ οι ανεξάρτητοι κέρδισαν τις υπόλοιπες 78. Η συμμετοχή ήταν της τάξεως του 56,12% και εξελέγησαν 30 γυναίκες υποψήφιες, όσες ακριβώς και στις εκλογές του 2003. Οι αντίπαλοι της κυβέρνησης και οι ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα έκαναν λόγο για νοθεία και για συμμετοχή μόλις 10%.

Από το 2011 διεξάγεται εμφύλιος πόλεμος. Ξεκίνησε ως σειρά διαδηλώσεων, μέρος της Αραβικής Άνοιξης, που μετά την βίαιη καταστολή τους εξελίχθηκαν σε ένοπλη εξέγερση. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ πάνω από 100.000 είναι οι νεκροί, μισοί από τους οποίους είναι πολίτες. Δεκάδες χιλιάδες είναι και οι πρόσφυγες εντός και εκτός της χώρας. Εξαιτίας του εμφυλίου πολέμου η πόλη Χομς σήμερα είναι σχεδόν ολοσχερώς κατεστραμμένη.

Περίπου 290 χώροι ή μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς στη Συρία έχουν καταστραφεί από τον συνεχιζόμενο εμφύλιο πόλεμο όπως προκύπτει από δορυφορικές φωτογραφίες, ανακοίνωσε, την Τρίτη, το Ινστιτούτο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση και την Έρευνα (UNITAR).[9]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μορφολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δορυφορική φωτογραφία της Συρίας (με προσθήκη των συνόρων).

Προς την πλευρά της Μεσόγειου και αμέσως μετά την παραλία, αρχίζουν τα όρη των Ανσαριτών (1.500 μ.), που νοτιότερα συνεχίζονται ως το Λίβανο (3.097 μ.). Τα παραπάνω όρη διαρρέονται από μικρούς παραποτάμους που ποτίζουν τα δάση και τους αγρούς.

Ανατολικά εκτείνεται η οροσειρά Αντιλίβανος με ψηλότερη κορυφή 2.814 μ. στο όρος Ερμών. Ανάμεσα στα όρη των Ανσαριτών, στο Λίβανο και τον Αντιλίβανο, απλώνεται η λεγόμενη "Συριακή Τάφρος" ή "Κοίλη Συρία". Στο τμήμα της Τάφρου που διέρχεται από τη χώρα σχηματίζεται η γόνιμη επιμήκης πεδιάδα Γκαμπ.

Άλλο σημαντικό όρος της Συρίας είναι επίσης το Τζεμπέλ - εντ - Ντρουζ (όρος των Δρούσων), προς τα νοτιοανατολικά του όρους Ερμών. Η ψηλότερη κορυφή του φτάνει τα 1.749 μ. και η οροσειρά συνεχίζεται μέσα στο έδαφος της Ιορδανίας.

Το όρος των Δρούσων είναι ηφαιστειογενές με πολλούς κρατήρες.

Κλίμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα παράλια της χώρας το κλίμα είναι μεσογειακό, αλλά με πολύ θερμά και ξηρά καλοκαίρια. Πάντως το κλίμα στα παράλια είναι ευνοϊκότερο για τη διαβίωση των ανθρώπων και την ανάπτυξη της γεωργίας.

Στο εσωτερικό της χώρας το κλίμα γίνεται στεπώδες και ερημικό. Στη Μεγάλη Έρημο της Συρίας, όταν κατά την άνοιξη βρέξει, σκεπάζονται οι εκτάσεις της από διάφορα φυτά.

Ποταμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μεγαλύτερος από όλους τους ποταμούς της Συρίας είναι ο Ευφράτης. Πηγάζει από το οροπέδιο της Αρμενίας, διέρχεται από τη Συρία, δεχόμενος πολλούς παραποτάμους και στη συνέχεια εισέρχεται στο Ιράκ.

Κατά την περίοδο της αύξησης του νερού, ολόκληρο το τμήμα του ποταμού, που διέρχεται από τη Συρία είναι πλωτό. Όταν όμως μειώνονται τα νερά του, μόνο στις εκβολές του μπορούν να εισέλθουν τα ποταμόπλοια.

Άλλος μεγάλος ποταμός της χώρας είναι ο Τίγρης, που διέρχεται από το βορειανατολικό άκρο της. Ο πιο σημαντικός ποταμός της Συρίας, από οικονομική άποψη, είναι ο Ορόντης, που πηγάζει μεταξύ Λιβάνου και Αντιλίβανου και δημιουργείται από την τήξη των χιονιών των δύο αυτών οροσειρών. Είναι ο μόνος ποταμός που προχωρεί από νότο προς βορρά και διέρχεται από τη γόνιμη περιοχή της δυτικής Συρίας, επιδρώντας θετικά στην οικονομική ζωή της χώρας. Για την καλύτερη άρδευση της περιοχής, έχουν καταρτιστεί σχέδια που ρυθμίζουν τα νερά του.

Σημαντικός επίσης είναι και ο μικρός ποταμός Χρυσορόας, που δημιουργείται από τα νερά του Αντιλίβανου και ποτίζει ολόκληρη την περιοχή της Δαμασκού.

Άλλοι σημαντικοί ποταμοί είναι: ο Κουβέικ που στις δύο όχθες του υπάρχει ανεπτυγμένη καλλιέργεια και ο Ιερομύαξ.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κυβερνεία και επαρχίες της Συρίας
Οι σημαντικότερες πόλεις της Συρίας

Η Συρία διαιρείται σε 14 κυβερνεία και επιπλέον σε επαρχίες. Τα κυβερνεία:

Κυβερνείο Πρωτεύουσα Έκταση km² Πληθυσμός Πυκνότητα/km² Κωδικός
  Αλ Χασακά Αλ Χασακά 23.334 1.477.000 63 SY-HA
Αλέππο Αλέππο 18.482 4.744.000 260 SY-HL
Αρ Ρακκά Αρ Ρακκά 19.616 921.000 47 SY-RA
Ας Σουγουαΰντα Ας Σουγουαΰντα 5.550 417.000 75 SY-SU
Δαμασκός Δαμασκός 1.599 2.211.042 18.273,07 SY-DI
Ιντλίμπ Ιντλίμπ 6.097 1.464.000 240 SY-ID
Κουνέιτρα Κουνέιτρα 1.200 87.000 73 SY-QU
Λατάκεια Λατάκεια 2.297 991.000 430 SY-LA
Νταράα Νταράα 3.730 998.000 [10] 270 SY-DR
Ντέιρ αλ Ζορ Ντέιρ αλ-Ζορ 33.060 1.202.000 36 SY-DY
Ριφ Ντιμάσκ Δαμασκός 18.032 2.744.000 150 SY-RD
Ταρτούς Ταρτούς 1.892 785.000 410 SY-TA
Χάμα Χάμα 8.883 1.593.000 180 SY-HM
Χομς Χομς 42.223 1.763.000 42 SY-HO

Δημογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανάπτυξη του πληθυσμού (1961-2003) από στοιχεία του FAOSTAT (πληθυσμός σε χιλιάδες)

Ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 18.270.000 κατοίκους το 2017 (64η στον κόσμο). Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού της Συρίας είναι -0,16% (εκτίμηση 2015). Ο ρυθμός γεννήσεων είναι 22,17 γεννήσεις ανά 1000 άτομα του πληθυσμού (εκτ. 2015) και ο ρυθμός θανάτου είναι 4 θάνατοι ανά 1000 άτομα πληθυσμού (εκτίμηση 2015). Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 74,69 χρόνια (72,31 χρόνια οι άνδρες και 77,21 οι γυναίκες).[11]

Πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Δαμασκός (1.711.000 κ). Είναι κτισμένη στους πρόποδες του Αντιλίβανου, σε ύψος 700 μ. Έχει περίφημα μνημεία αραβικής τεχνοτροπίας. Άλλες πόλεις είναι: Χαλέπιο (2.301.570 κατ.), κόμβος συγκοινωνιών, η παλιότερη πόλη της Συρίας και εμπορικό κέντρο. Χάμα (325.000 κατ.) και Χομς (1.500.000 κατ.) που βρίσκονται σε γεωργική περιοχή και η Λαττάκεια (ή Λαοδίκεια 650.558 κατ.), το κυριότερο λιμάνι της Συρίας.

Διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την εξουσία μέχρι πρόσφατα ασκούσε ουσιαστικά το κόμμα Μπάαθ. Τα άλλα κόμματα αναγνώριζαν την ηγετική θέση του Μπάαθ, μαζί με το οποίο συναποτελούν το «Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο». Πρόεδρος από το 2000 είναι ο Μπασάρ αλ Άσαντ, γιος του επί πολλά χρόνια ηγέτη, Χαφέζ αλ Άσαντ. Από το 2012 πρωθυπουργός είναι ο Γουαέλ Ναντέρ αλ Χαλκί. Το Μάρτιο του 2011 ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος, οπότε οι ηγέτες τέθηκαν υπό αμφισβήτηση.

Συριακός Εθνικός Συνασπισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σημαία που χρησιμοποιείται από το Συριακό Εθνικό Συνασπισμό.

Ως αποτέλεσμα του εμφυλίου πολέμου, σχηματίστηκε εναλλακτική κυβέρνηση από την αντιπολίτευση (κυβέρνηση του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού) το Μάρτιο του 2012. Εκπρόσωποι αυτής της κυβέρνησης προσκλήθηκαν για να καταλάβουν την έδρα της Συρίας στον Αραβικό Σύνδεσμο στις 28 Μαρτίου 2013 [12]. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης αναγνωρίζεται ως "μοναδικός εκπρόσωπος του συριακού λαού" από αρκετές χώρες όπως οι ΗΠΑ [13], η Γαλλία, η Ισπανία[14] και το Ηνωμένο Βασίλειο[15]. Πρώτος πρόεδρος του Εθνικού Συνασπισμού για τις Συριακές Δυνάμεις της Επανάστασης και της Αντιπολίτευσης είναι ο Χαλέντ Χότζα στις 4 Ιανουαρίου 2015, ο οποίος εξελέγη σε κλειστή ψηφοφορία[16] στην Κωνσταντινούπολη,και πρωθυπουργός ανέλαβε ο Αχμάντ Σαλέχ Τουμά. Από τις 6 Μαΐου 2017 πρόεδρος του Εθνικού Συνασπισμού είναι ο Ριάντ Σεΐφ και αντιπρόεδρος ο Μουαφάκ Νιραμπιά.

Διπλωματική αναγνώριση του Συριακού Εθνικού Συνασπισμού ως μοναδικού νόμιμου εκπροσώπου της Συρίας
Αναγνώριση από Ημερομηνία αναγνώρισης
Flag of Bahrain.svg Μπαχρέιν 12-11-2012
Flag of Kuwait.svg Κουβέιτ 12-11-2012
Flag of Oman.svg Ομάν 12-11-2012
Flag of Qatar.svg Κατάρ 12-11-2012
Flag of Saudi Arabia.svg Σαουδική Αραβία 12-11-2012
Flag of the United Arab Emirates.svg Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 12-11-2012
Flag of France.svg Γαλλία 13-11-2012
Flag of Turkey.svg Τουρκία 15-11-2012
Flag of Italy.svg Ιταλία 19-11-2012
Flag of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο 20-11-2012
Flag of Spain.svg Ισπανία 29-11-2012
Flag of Denmark.svg Δανία 9-12-2012
Flag of Norway.svg Νορβηγία 9-12-2012
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 10-12-2012
Flag of Germany.svg Γερμανία 10-12-2012
Flag of Belgium.svg Βέλγιο 10-12-2012
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο 10-12-2012
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 12-12-2012
Flag of Australia.svg Αυστραλία 13-12-2012
Flag of Malta.svg Μάλτα 22-3-2013
Αραβικός Σύνδεσμος 26-3-2013 ( μέλος)

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Εκλογές στη Συρία

Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.[11]. Ο Πρόεδρος Άσαντ επανεξελέγη το Μάιο του 2007 σε δημοψήφισμα. Το 97,6% των ψηφισάντων στήριξε τον ηγέτη. Ο Άσαντ επανεξελέγη το 2014.

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κυριότερες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Η γεωργία κύρια είναι αναπτυγμένη στα δυτικά μέρη και στις περιοχές του εσωτερικού που αρδεύονται. Παράγονται δημητριακά, κηπευτικά, καπνός, πατάτες, σταφύλια, βαμβάκι, ελιές, εσπεριδοειδή κ.ά. Η εκμετάλλευση των δασών και η αλιεία δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον.

Στη βιομηχανία, τη μεγαλύτερη οικονομική σπουδαιότητα, παρουσιάζει ο τομέας ειδών διατροφής (με τη μεγαλύτερη οικονομική σημασία) ο τομέας υφαντουργίας, υαλουργίας, βυρσοδεψίας, η διύλιση πετρελαίου κ.ά.

Η Συρία εξάγει κυρίως βαμβάκι, σιτάρι, υφάσματα μεταξωτά, κριθάρι, δέρματα και καπνό, από τα λιμάνια της Λαοδικείας και Βηρυτού.

Το ΑΕΠ της χώρας είναι 52,76 δισ. δολάρια ΗΠΑ (66η στον κόσμο, σε ονομαστικές τιμές, εκτίμηση 2009[2]). Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι 2.590 $.

Η οικονομία κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικονομία της Συρίας κατά τον εμφύλιο πόλεμο έχει συρρικνωθεί, η βιομηχανική και η αγροτική της παραγωγή έχει κατακρημνιστεί, ενώ σχεδόν τα δύο τρίτα του πληθυσμού ζουν πλέον υπό συνθήκες ακραίας φτώχειας, σύμφωνα με μια έκθεση η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα.[17] Tο Συριακό Κέντρο Πολιτικής Έρευνας, ο ΟΗΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), υπολογίζoυν ότι το συριακό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) έχει συρρικνωθεί κατά 40% σε σχέση με την περίοδο πριν ξεσπάσει η σύρραξη, το 2011. Η ανεργία ανέρχεται σε 5 εκ. και η ζημία από τον πόλεμο υπολογίζονται σε 143,8 δισεκ. δολάρια, αλλά το ποσό αυτό αφορά κατά κύριο λόγο κτιριακές υποδομές, δηλ. κατοικίες και δημόσια κτίρια έως το 2014.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο εμφύλιος έχει κοστίσει στην οικονομία της διαφυγόντα έσοδα της τάξης των 226 δισεκατομμυρίων δολαρίων εώς το 2017. Πάνω από τους τρεις στους τέσσερις Σύρους που είναι σε θέση να εργαστούν —δηλαδή περίπου 9 εκατομμύρια άνθρωποι— δεν δουλεύουν, δεν είναι εγγεγραμμένοι σε κάποιο σχολικό ή πανεπιστημιακό ίδρυμα, ούτε σε κάποιο κέντρο επαγγελματικής κατάρτισης ή επιμόρφωσης.[18]

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,01,1 Μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2017
  2. 2,02,12,22,32,4 «Συρία». ΔΝΤ. Απρίλιος 2017. https://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2017/01/weodata/weorept.aspx?sy=2010&ey=2010&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&pr1.x=79&pr1.y=12&c=463&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC&grp=0&a=. Ανακτήθηκε στις 09-05-2017. 
  3. «Human Development Report 2016». HDRO (Human Development Report Office). http://hdr.undp.org/en/2016-report. Ανακτήθηκε στις 7-4-2017. 
  4. Σημειώνεται επιπρόσθετα ότι 40.000 άνθρωποι ζουν στα Υψώματα του Γκολάν (κατεχόμενα εδάφη από το Ισραήλ) - εξ αυτών οι 20.000 Άραβες (18.000 Δρούζοι και 2.000 Aλεβίτες) και γύρω στους 20.000 Ισραηλινούς εποίκους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009 (CIA World Factbook).
  5. «Report of the Commission Entrusted by the Council with the Study of the Frontier between Syria and Iraq». World Digital Library. 1932. http://www.wdl.org/en/item/400/. Ανακτήθηκε στις 2013-07-08. 
  6. Χορός πραξικοπημάτων, Ιστορικό Λεύκωμα 1966, σελ. 115, Καθημερινή (1997)
  7. Patrick Seale, Asad: The Struggle for the Middle East, University of California Press (1990) ISBN 978-0-520-06976-3
  8. Ιστορικό Λεύκωμα 1969, σελ. 122-123, Καθημερινή (1998)
  9. Συρία: Καταστράφηκαν 290 μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς
  10. Population of Daraa Governorate
  11. 11,011,1 Συρία CIA World Factbook
  12. Black, Ian (26-3-2013). "Syrian opposition takes Arab League seat". The Guardian
  13. Madhani, Aamer (12-12-2012). «Obama says U.S. will recognize Syrian opposition». USA Today. http://www.usatoday.com/story/news/world/2012/12/11/al-nusra-designated-terrorists/1760755/. 
  14. «España reconoce como único representante legítimo del pueblo sirio a la nueva coalición opositora». Europa Press. 28-11-2012. http://www.europapress.es/internacional/noticia-siria-espana-reconoce-unico-representante-legitimo-pueblo-sirio-nueva-coalicion-opositora-20121128214246.html. Ανακτήθηκε στις 30-11-2012. 
  15. «Syria conflict: UK recognises opposition, says William Hague». BBC News. 20-11-2012. http://www.bbc.co.uk/news/uk-politics-20406562. Ανακτήθηκε στις 20-11-2012. 
  16. Sigma Live, 5-1-2015.
  17. Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΗ ΣΥΡΙΑΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΕΡΕΥΝΑ
  18. Παγκόσμια Τράπεζα: Ο πόλεμος έχει στοιχίσει 226 δισεκατομμύρια δολάρια στη συριακή οικονομία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


 LP  Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της Live-Pedia. (ιστορικό).

Η εισαγωγή του κειμένου της Livepedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.