Βόρεια Κορέα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°44′56″N 126°24′17″E / 39.7489°N 126.4047°E / 39.7489; 126.4047

Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας
조선민주주의인민공화국
Τζόσον Μίντζουτζουι Ίνμιν
Γκόγχουαγκουκ

Σημαία

Έμβλημα
Εθνικό σύνθημα: 강성대국 (Γκάνγκσονγκντεγκουκ) "Ισχυρή και ευημερούσα χώρα"
και μεγαλύτερη πόλη Πιονγιάνγκ
Κορεατικά
Τζούτσε
σοσιαλιστικό κράτος
Κιμ Τζονγκ-ουν
Κιμ Γιονγκ-ναμ


Πακ Μπονγκ-τζου
Νομοθετικό σώμα
Ανώτατη Λαϊκή Συνέλευση
Ανεξαρτησία
Από την Ιαπωνία
Ίδρυση
Ισχύον Σύνταγμα

15 Αυγούστου 1945
9 Σεπτεμβρίου 1948
1948, αναθεωρήθηκε 27 Δεκεμβρίου 1972, Απρίλιο του 1992, Σεπτέμβριο του 1998 και 28 Σεπτεμβρίου 2009
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

120.540 km2 (99η)
4,87
1.673 km
2.495 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 2017 
 • Πυκνότητα 

25.491.000[1] (51η) 
211,5 κατ./km2 (63η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2014)
 • Κατά κεφαλή 

40 δισ. $[2] 
1.700 $[2] 
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2015)
 • Κατά κεφαλή 

25 δισ. $[3][4] 
1.000 $[4][4] 
ΔΑΑ (1995) 0,766[5] (75η) – μεσαία
Νόμισμα Ουόν Βόρειας Κορέας (KPW)
Ώρα Πιονγκγιάνγκ (UTC +8:30)
Internet TLD .kp
Κωδικός κλήσης +850

Η Βόρεια Κορέα (επίσημα Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας, Κορεάτικα: 조선민주주의인민공화국) είναι μία χώρα της Ανατολικής Ασίας με έκταση 120.540 τ.χλμ. και πληθυσμό 25.491.000 (μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2017[1])(κατατάσσεται 49η). Καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα της Κορεατικής χερσονήσου και συνορεύει στα βόρεια και βορειοδυτικά, κατά μήκος των ποταμών Αμνόκ (Γιαλού) και Τουμέν με την Κίνα, βορειοανατολικά με ένα μικρό τμήμα του ποταμού Τουμέν με τη Ρωσία και νότια με τη Νότια Κορέα. Η αποστρατικοποιημένη ζώνη ορίζει τα σύνορα μεταξύ Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας και Δημοκρατίας της Κορέας. Πρωτεύουσά της και μεγαλύτερη πόλη είναι η Πιονγκγιάνγκ. Το όνομά της, Κορέα, προήλθε από το Βασίλειο Κόργιο (Γκογκουργιέο).

Η Βόρεια Κορέα είναι ένα από τα λίγα εναπομείναντα κράτη σε παγκόσμιο επίπεδο που κυβερνώνται από ένα ιδιότυπο σοσιαλιστικό καθεστώς (Τζούτσε) (주체). Το Τζούτσε είναι η εθνική ιδεολογία της Βόρειας Κορέας και σύμφωνα με αυτήν, τα μέσα παραγωγής ανήκουν στο κράτος μέσω κρατικών επιχειρήσεων και κολεκτιβοποιημένων αγροκτημάτων. Οι περισσότερες υπηρεσίες, όπως η υγειονομική περίθαλψη, η εκπαίδευση, η στέγαση και η παραγωγή τροφίμων χρηματοδοτούνται από το κράτος.

Τυπικά η Βόρεια Κορέα είναι αυτοδύναμο σοσιαλιστικό κράτος που τελεί εκλογές. Μνεία πρέπει να γίνει στην περίτεχνη λατρεία της προσωπικότητας του Κιμ Ιλ Σουνγκ και της οικογενείας του. Δεν είναι δυνατόν να συγκριθεί με επιτυχία με καμία άλλη χώρα του συγχρόνου κόσμου, λόγω της διαφορετικότητας της πολιτικά, πολιτισμικά αλλά και οικονομικά. Το Εργατικό Κόμμα της Βόρειας Κορέας κατέχει την εξουσία στο κράτος και ηγείται του Δημοκρατικού Μετώπου για την Επανένωση της Πατρίδας, του οποίου όλα τα πολιτικά στελέχη οφείλουν να είναι μέλη.

Επίσης το κράτος ακολουθεί πολιτική στρατιωτικής ενίσχυσης (αγγλικά: military-first policy, 선군정치). Είναι η χώρα με τον υψηλότερο αριθμό στρατιωτικού και παραστρατιωτικού προσωπικού, με συνολικά 9.495.000 ενεργό, αποθεματικό, και παραστρατιωτικό προσωπικό. Η ενεργή στρατιωτική δύναμη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας αριθμείται περί το 1.210.000 αποτελώντας την τέταρτη μεγαλύτερη ενεργή στρατιωτική δύναμη στον κόσμο, μετά την Κίνα, τις ΗΠΑ και την Ινδία. Ακόμη, διαθέτει πυρηνικά όπλα.

Επίσημη γλώσσα είναι τα Κορεάτικα. Στις 17 Δεκεμβρίου 2011 απεβίωσε ο Κιμ Τζόνγκ-ιλ, ηγέτης της χώρας από το 1994. Διάδοχός του είναι ο γιος του Κιμ Τζονγκ-ουν.

North Korea 1996 CIA map.jpg

Η Ιστορία τον 20ο αιώνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κορέα προσαρτήθηκε από την Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας το 1910. Μετά από την ιαπωνική παράδοση στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, η Κορέα χωρίστηκε σε δύο ζώνες από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ένωση, με τη βόρεια κατεχόμενη από τους Σοβιετικούς και το νότο από τους Αμερικανούς. Οι διαπραγματεύσεις για την επανένωση απέτυχαν, και το 1948 διαμορφώθηκαν δύο ξεχωριστές κυβερνήσεις: η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας στο βορρά, και η Δημοκρατία της Κορέας στο νότο.

Η προσπάθεια του ηγέτη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας Κιμ Ιλ Σουνγκ να ενώσει τις δύο κυβερνήσεις οδήγησε με ευθύνη των Αμερικανών σε τρίχρονη σύρραξη (1950-1953) γνωστή και ως Πόλεμος της Κορέας. Παρά το γεγονός ότι η συμφωνία ανακωχής επέφερε κατάπαυση του πυρός, καμία επίσημη συνθήκη ειρήνης δεν υπογράφηκε ποτέ.

Στον πόλεμο στην χερσόνησο της Κορέας 1950-1953 μαζί με τους Αμερικανούς πολέμησαν και Έλληνες που αποτελούσαν το Ελληνικό εκστρατευτικό σώμα Κορέας το οποίο στελεχώθηκε από εθελοντές αξιωματικούς και οπλίτες στους οποίους δινόταν μηνιαίος μισθός.

Τύπος πολιτεύματος από τη Δυτική πολιτική άποψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τη σκοπιά της διεθνούς σύγχρονης πολιτικής σκέψης, υπάρχουν πέντε διαφορετικές "σχολές" ή αντιλήψεις για την πολιτική ταυτότητα του καθεστώτος της Β. Κορέας: α) Ένα κομμουνιστικό κράτος, ανάλογο με αυτό πχ της Κούβας, β) Είναι σταλινικό κράτος, ανάλογο με αυτά του ψυχρού πολέμου γ) Είναι τυπικό "Κορεατικό" Νεο-Κομφουκιανικό κράτος. Κατά την κορεατολόγο Τάρα Ο, η Β.Κορέα είναι μια "ολοκληρωτική, μονοκρατορική, προσωπολατρική (cultish) θεοκρατία".[6] Μέσα στο δίπολο "δημοκρατία - ολοκληρωτισμός", υπάρχουν απόψεις ότι η Β.Κ. δεν εντάσσεται στο "ολοκληρωτικό" σύστημα, βασιζόμενες στην άποψη ότι ο Κιμ Γιόνγκ Ιλ (απεβίωσε 2011) δεν ήταν ο απόλυτος ηγέτης όπως ο πατέρας του αλλά τηρούσε κάποιες ισορροπίες μεταξύ κυρίαρχων ελίτ και ειδικά μεταξύ σκληρών και ήπιων, συντηρητικών και ρεφορμιστών. Από τη θεώρηση αυτή, η Β.Κ. περιγράφεται καλύτερα ως "αποτυχημένο" (failed) ή "υπό κατάρρευση" μετα-δικτατορικό κράτος.[7]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τοπογραφικός χάρτης της Βόρειας Κορέας
Χάρτης της Βόρειας Κορέας σύμφωνα με την Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν
Το Όρος Κουμγκάνγκ
Βορειοκορεατική ακτή κοντά στο Χάμχουνγκ

Η Βόρεια Κορέα καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα της Κορεατικής Χερσονήσου, ανάμεσα στον 37ο και 43ο βόρειο παράλληλο και ανάμεσα στον 124ο και τον 131ο ανατολικό μεσημβρινό. Καλύπτει έκταση 120.540 τετραγωνικών χιλιομέτρων (46.541 τετραγωνικά μίλια). Η Βόρεια Κορέα μοιράζεται εδαφικά σύνορα με την Κίνα και την Ρωσία στα βόρεια, ενώ συνορεύει με την Νότια Κορέα κατά μήκος της Κορεατικής Αποστρατικοποιημένης Ζώνης. Στα δυτικά βρίσκεται η Κίτρινη Θάλασσα και ο Κόλπος της Κορέας, ενώ στα ανατολικά βρίσκεται η Ιαπωνία απέναντι από την Θάλασσα της Ιαπωνίας (Ανατολική Θάλασσα της Κορέας).

Οι πρώτοι Ευρωπαίοι επισκέπτες στην Κορέα ανέφεραν ότι η χώρα θύμιζε "μια θάλασσα σε μία βαριά θύελλα", επειδή πολλές διαδοχικές οροσειρές διασχίζουν την χερσόνησο.[8] Γύρω στο 80% της Βόρειας Κορέας αποτελείται από βουνά και υψίπεδα, τα οποία χωρίζονται από βαθιές και στενές κοιλάδες. Όλα τα βουνά της Κορεατικής Χερσονήσου με πάνω από 2.000 μέτρα (6.600 πόδια) υψόμετρο βρίσκονται στην Βόρεια Κορέα. Το υψηλότερο σημείο στην Βόρεια Κορέα είναι το Όρος Παεκτού, ένα ηφαιστειακό βουνό με υψόμετρο 2.744 μέτρων.[8] Το Παεκτού είναι πολύ σημαντικό στον Κορεατικό πολιτισμό, το οποίο θεωρούταν ένα ιερό μέρος από τους Κορέατες και είναι ενσωματομένο στην περίτεχνη λαογραφία γύρω από την δυναστεία των Κιμ.[9] Στις άλλες προεξέχοντες οροσειρές περιλαμβάνεται η Οροσειρά Χάμγκιουνγκ στο βορειοανατολικότατο μέρος της χώρας και τα Όρη Ράνγκριμ στο βορειοκεντρικό μέρος της Βόρειας Κορέας. Το Όρος Κουμγκάνγκ στην Οροσειρά Ταεμπέκ, η οποία εκτείνεται εντός της Νότιας Κορέας, είναι γνωστό για την σκηνική ομορφιά του.[8]

Οι παραλιακές πεδιάδες είναι ευρείες στα δυτικά και ασυνεχείς στα ανατολικά. Η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού ζει στις πεδινές περιοχές. Σύμφωνα με μια αναφορά του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών το 2003, τα δάση καλύπτουν πάνω από 70% της χώρας, κυρίως σε απότομες πλαγιές.[10] Ο μακρύτερος ποταμός είναι ο Αμνού (Γιαλού) που διασχίζει 790 χιλιόμετρα.[11]

Το κλίμα της Βόρειας Κορέας αποτελείται από έναν συνδυασμό του ηπειρωτικού και ωκεάνιου κλίματος,[10][12] αλλά το μεγαλύτερο μέρος της χώρας έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα σύμφωνα με την Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν. Οι χειμώνες φέρνουν καθαρό καιρό με διάσπαρτες χιονοθύελλες ως αποτέλεσμα των βόρειων και βορειοδυτικών ανέμων που πνέουν από την Σιβηρία.[12] Το καλοκαίρι είναι η θερμότερη και υγρότερη εποχή του χρόνου επειδή οι νότιοι και νοτιοδυτικοί άνεμοι των μουσώνων μεταφέρουν υγρό αέρα από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Περίπου το 60% των ετήσιων κατακρημνίσεων σημειώνονται από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.[12] Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι οι μεταβατικές εποχές ανάμεσα στο καλοκαίρι τον χειμώνα. Η καθημερινή μέση υψηλότερη και χαμηλότερη θερμοκρασία στην Πιονγιάνγκ είναι −3 και −13 °C τον Ιανουάριο. Τον Αύγουστο, η μέση υψηλότερη θερμοκρασία είναι 29 και 20 °C.[12]

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης Όνομα Τζόσονγκουλ Διοικητική έδρα
North Korea location map.svg
Πρωτεύουσα (τσικαλσί)
1 Πιονγιάνγκ 평양직할시 Τσουνγκ-γκουγιόκ
Ειδική πόλη (τουκμπιολσί)
2 Ράσον * 라선특별시 Ράτζιν-γκουγιόκ*
Επαρχίες (ντο)
3 Νότιο Πιονγκάν 평안남도 Πιονγκσόνγκ
4 Βόρειο Πιονγκάν 평안북도 Σινούιτζου
5 Τσαγκάνγκ 자강도 Κάνγκιε
6 Νότιο Χουανγκχέ 황해남도 Χέτζου
7 Βόρειο Χουανγκχέ 황해북도 Σαριβόν
8 Κανγκγουόν 강원도 Βονσάν
9 Νότιο Χάμγκιουνγκ 함경남도 Χάμχουνγκ
10 Βόρειο Χάμγκιουνγκ 함경북도 Τσόνγκτζιν
11 Ριανγκάνγκ * 량강도 Χιεσάν
* – Στις νότιες διαλέκτους, αναφέρονται ως "Γιανγκάνγκ" (양강), "Νάσον" (나선), ή "Νατζίν" (나진).

Διεθνείς σχέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βόρεια Κορέα δεν έχει διπλωματικές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Επίσης, δεν είναι μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Δεν υπάρχει κάποια οργανωμένη αντιστασιακή ομάδα, εντός ούτε και εκτός της χώρας και τα περισσότερα στοιχεία για τη χώρα είναι από λίγους ανθρώπους που κατάφεραν να διαφύγουν από τη χώρα και από ελάχιστους δημοσιογράφους που καταφέρνουν να ταξιδέψουν εκεί. Μια από τις βασικότερες επιδιώξεις της Βόρειας Κορέας είναι η επανένωση με το νότο, διατηρώντας το πολιτικό σύστημά της, κάτι που δεν έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής. Η μοναδική σχετική συζήτηση που έγινε ανάμεσα σε βορρά και νότο είναι για δημιουργία κοινής Ολυμπιακής Ομάδας το 2008, η οποία όμως ναυάγησε. Σημείο τριβής της Βόρειας Κορέας με τη διεθνή κοινότητα είναι η εξέλιξη του προγράμματος κατασκευής πυρηνικών όπλων. Τα τελευταία χρόνια η χώρα συνεργάζεται με επιθεωρητές της Διεθνούς Οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας και τον Ιούνιο του 2008 παρέδωσε στοιχεία σχετικά με το πρόγραμμα.[13] Στις 25 Μαΐου 2009 προχώρησε σε υπόγεια πυρηνική δοκιμή, προκαλώντας την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας και την ομόφωνη καταδίκη από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.[14]

Διακυβέρνηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολιτικό σύστημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πύργος Τζούτσε στην Πιονγιανγκ

Η Βόρεια Κορέα είναι σύμφωνα με το σύνταγμα της ένα σοσιαλιστικό κράτος.[15] Το 2009 αφαιρέθηκαν από το Σύνταγμα όλες οι αναφορές στον κομμουνισμό και κωδικοποιήθηκε η δημιουργία ενός μιλιταριστικού κράτους.[16]

Κάλπες σε εκλογικό τμήμα της Βόρειας Κορέας

Ο μηχανισμός διακυβέρνησης κυριαρχείται από το Εργατικό Κόμμα Κορέας (συντ.: PdAK), ο ηγετικός ρόλος του οποίου αναγράφεται στο σύνταγμα. Μαζί του συνυπάρχουν δύο μικρότερα συμμαχικά κόμματα. Αυτά τα κόμματα συνεργάζονται στο Δημοκρατικό Μέτωπο για την Επανένωση της Πατρίδας. Το ανώτατο όργανο εξουσίας της χώρας είναι επίσημα το Κοινοβούλιο (Ανώτατη Λαϊκή Συνέλευση), τα μέλη του οποίου εκλέγονται ανά πενταετία. Επειδή όμως αυτό συνέρχεται μόλις για μερικές ημέρες άπαξ ή δις κάθε χρόνο στο Mansudae-Kongresshalle, τη χώρα κυβερνά το Προεδρείο της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης. Ο Πρόεδρος του, σήμερα ο Κιμ Τζονγκ-ναμ, είναι πρακτικά Αρχηγός του Κράτους. Αυτό το αξίωμα βέβαια ασκείται μόνο πρακτικά, αφού επίσημα ο νεκρός Κιμ Ιλ-σουνγκ είναι αρχηγός του κράτους μετά το θάνατό του το 1994. Το ρόλο της Κυβέρνησης έχει το το Υπουργικό Συμβούλιο. Ο Πρόεδρος του και συνεπώς ο Αρχηγός της Κυβέρνησης είναι ο Πακ Πονγκ-γιου.

Η διαδικασία στελέχωσης επίσημων θέσεων ονομάζεται στο σύνταγμα δημοκρατικός συγκεντρωτισμός.

Η πραγματική δομή εξουσίας στο εσωτερικό της χώρας είναι ασαφής. Στο εξωτερικό η Βόρεια Κορέα θεωρείται συνήθως σταλινική δικτατορία[17] υπό την ηγεσία του Κιμ Τζονγκ-ουν.

Μετά το θάνατο του Κιμ Ιλ-Σουνγκ το αξίωμα του Προέδρου δεν χρησιμοποιείται πλέον, ώστε ο Κιμ Ιλ-σουνγκ είναι Αιώνιος Πρόεδρος. Ο Κιμ Τζονγκ-Ιλ όμως συγχώνευσε μαζί με άλλα κορυφαία αξιώματα την Προεδρεία του Εργατικού Κόμματος Κορέας με αυτήν της Επιτροπής Άμυνας, που ανακηρύχθηκε εν τω μεταξύ ανώτατο αξίωμα της χώρας από το Κοινοβούλιο. Αυτό θεωρείται συνέπεια της θεσπισμένης από τον Κιμ Τζονγκ-Ιλ πολιτικής Σονγκούν, σύμφωνα με την οποία τα συμφέροντα της χώρας είναι συνυφασμένα με την στρατιωτική ανάπτυξη και τη βελτίωση των ενόπλων δυνάμεων. Η δικαιολογία που προβάλλεται είναι ότι πάντα υπάρχει μια απειλή που οφείλεται στον άμεσο κίνδυνο εισβολής από ξένα στρατεύματα. Το Σονγκούν δικαιολογεί επίσης και την κατασκευή του πυρηνικού οπλοστασίου. Κατά συνέπεια ο πληθυσμός πλήττεται από την έλλειψη καταναλωτικών αγαθών, οι υποδομές είναι ανεπαρκείς και το σύστημα υγείας.[18]

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 17 ετών και άνω.[2]. Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν το Μάρτιο του 2014.

Κοινωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δημογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βορειοκορεάτες ποζάρουν για μια φωτογραφία μπροστά από το Παλάτι του Ήλιου Κουμσουσάν

Με την εξαίρεση μιας μικρής Κινεζικής κοινότητας και λίγων Ιαπωνέζων, οι 24,852,000 κάτοικοι της Βόρειας Κορέας είναι εθνικά γηγενής.[19][20] Δημογραφικοί εμπειρογνώμονες τον 20ο αιώνα εκτιμούσαν ότι ο πληθυσμός θα αυξανόταν στα 25.5 εκατομμύρια μέχρι το 2000 και στα 28 εκατομμύρια μέχρι το 2010, αλλά η αύξηση δεν συνέβη ποτέ λόγω του βορειοκορεατικού λιμού.[21] Ξεκίνησε το 1995, διήρκεσε τρία χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 240,000 με 420,000 Βορειοκορεατών.[22]

Οι διεθνείς δωρεές από τις Ηνωμένες Πολιτείες περιείχαν αποστολές φαγητού μέσω του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης το 1997 για την αντιμετώπιση του λιμού.[23] Παρά την δραστική μείωση της βοήθειας από την Διοίκηση του Τζορτζ Μπους[24] η κατάσταση βαθμιαία βελτιώθηκε: ο αριθμός των υποσιτισμένων παιδιών μειώθηκε από το 60% το 1998[25] στο 37% το 2006[26] και στο 28% το 2013.[27] Η εσωτερική παραγωγή φαγητού σχεδόν έφτασε στο προτεινόμενο ετήσιο επίπεδο των 5.37 εκατομμυρίων τόνων ισοδύναμων σιτηρών το 2013,[28] αλλά το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης ανέφερε μια συνεχιζόμενη έλλειψη διατροφικής ποικιλίας και πρόσβασης του πληθυσμού σε λιπαρά και πρωτεΐνες.[29]

Ο λιμός είχε σημαντική επιρροή στον ρυθμό ανάπτυξης του πληθυσμού, ο οποίος μειώθηκε στο 0.9% ετησίως το 2002[21] και στο 0.53% το 2014.[30] Οι καθυστερημένοι γάμοι μετά την στρατιωτική υπηρεσία, ο περιορισμένος στεγαστικός χώρος και οι πολλές ώρες εργασίας ή πολιτικών σπουδών εξαντλούν περαιτέρω τον πληθυσμό και μειώνουν την άνοδο.[21] Η εθνική αναλογία γεννήσεων είναι 14.5 γεννήσεις τον χρόνο ανά 1.000 κατοίκους.[31] Τα δύο τρίτα των νοικουριών αποτελούνται από εκτεταμένες οικογένειες που ζουν κυρίως σε μονάδες δύο δωματίων. Οι γάμοι είναι εικονικά γενικοί και το διαζύγιο είναι σπανιότατο.[32]

Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2015 τα 70,11 χρόνια (66,26 χρόνια οι άνδρες και 74,16 οι γυναίκες).[2]

Οικονομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για την οικονομία της χώρας. Το 1997 υπήρξε λιμός, κάτι που ανάγκασε τη χώρα να ζητήσει για πρώτη φορά διεθνή βοήθεια, καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού βρέθηκε σε κατάσταση υποσιτισμού. Η Βόρεια Κορέα είναι ένα από τα πιο απομονωμένα κράτη του κόσμου, καθώς στους πολίτες της απαγορεύεται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, ενώ για να ταξιδέψει κάποιος εκεί θα πρέπει να περιμένει αρκετό καιρό (ειδικά αν είναι δημοσιογράφος) για να του δοθεί άδεια εισόδου. Επί παραδείγματι, ένας Έλληνας δημοσιογράφος του καναλιού MEGA, ο Σωτήρης Δανέζης, περίμενε δύο χρόνια για να πάρει άδεια εισόδου, με σκοπό να πάει να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ.[33] Επίσης,η Φραγκίσκα Μεγαλούδη είναι η μόνη Ελληνίδα που ζει στην Βόρεια Κορέα.[εκκρεμεί παραπομπή]

Ανθρώπινα δικαιώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη Βόρεια Κορέα δεν υπάρχει οποιαδήποτε επαφή με τη Δύση και τη δυτική κουλτούρα, ενώ η μοναδική αεροπορική γραμμή είναι προς το Πεκίνο. Συνεχίζουν να υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι και στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ οι δημόσιες εκτελέσεις συνεχίζονται[34]. Οι κάτοικοι ξυπνούν κάθε πρωί μέσω μίας σειρήνας που χτυπάει σε όλες τις πόλεις.[35]Επίσης, στην πρωτεύουσα της χώρας, οι διακοπές ρεύματος δεν είναι συχνές, ωστόσο εκεί χρησιμοποιούνται γεννήτριες, κινητά τηλέφωνα, αυτοκίνητα, καθώς και περιορισμένη πρόσβαση στο διαδίκτυο, ενώ στην υπόλοιπη χώρα δεν επιτρέπεται ούτε η είσοδος στην πρωτεύουσα, καθώς και η χρήση κινητών τηλεφώνων.

Πολιτισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μαζικοί αγώνες του 1998 στην Πιονγιάνγκ.

Όταν η Κορέα ήταν υπό ιαπωνική κατοχή, οι Ιάπωνες αποπειράθηκαν να αφομοιωθεί πολιτιστικά η κατακτηθείσα χώρα. Αυτό ίσως εξηγεί την πολιτισμική ιδιαιτερότητα και την εμμονή στις παραδοσιακές μορφές της κορεατικής τέχνης, που ανάγουν σε χιλιάδες χρόνια πριν. Πολιτιστικά η Β.Κορέα έχει να επιδείξει τους "μαζικούς αγώνες", με τα μπαλέτα του Αριράνγκ (θεαματικές χορογραφίες). Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν οικοδομηθεί μνημεία και σημαντικά κτήρια, όπως η Αψίδα του Θριάμβου (παρόμοια με εκείνη του Παρισιού, αν και λίγο μεγαλύτερη σε ύψος), το χάλκινο άγαλμα του Κιμ Ίλ-σονγκ έξω από το Μουσείο της Κορεατικής Επανάστασης, και ξενοδοχεία, με εντυπωσιακότερο το Ριούγκιονγκ, στην Πιονγιάνγκ, το οποίο δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη και περιλαμβάνει 105 ορόφους. Πολλοί ζωγράφοι κατάγονται από τη Βόρεια Κορέα[36] και ο ίδιος ο Κιμ Ίλ-σονγκ, στα χρόνια της αντίστασης, όταν πολεμούσε, ήταν καλλιτέχνης.

Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βόρεια Κορέα (με κόκκινο) ενάντια στην Βραζιλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2010

Τα περισσότερα σχολεία έχουν καθημερινή εξάσκηση στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, στην αντισφαίριση, στο μπόξινγκ, στην γυμναστική και άλλα. Η Λίγκα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας είναι δημοφιλής στην χώρα και τα παιχνίδια της μεταδίδονται συχνά από την τηλεόραση.[37] Η εθνική ομάδα, η Τσολλίμα, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2010, όπου έχασε όλα τα ματς απέναντι στην Βραζιλία, την Πορτογαλία και την Ακτή Ελεφαντοστού.[38] Η εμφάνισή της το 1966 ήταν πολύ πιο επιτυχημένη, όταν έκανε την έκπληξη κερδίζοντας με 1-0 την Ιταλία και χάνοντας στον προημιτελικό από την Πορτογαλία με 3-5, παρόλο που η Βόρεια Κορέα είχε προηγηθεί στην αρχή με 3-0.[39] Μια εθνική ομάδα εκπροσωπεί το έθνος σε διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης. Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής Ντένις Ρόντμαν επισκέφθηκε την Βόρεια Κορέα για να βοηθήσει στην προπόνηση της εθνικής ομάδας, μετά από την ανάπτυξη φιλίας με τον Κιμ Γιονγκ Ουν.[40]

Ένα στιγμιότυπο από το Φεστιβάλ Αριράνγκ του 2012

Η πρώτη εμφάνιση της χώρας στους Ολυμπιακούς έγινε το 1964. Το ντεμπούτο της στους θερινούς αγώνες έγινε το 1972 και κέρδισε πέντε μετάλλια, συμπεριλαμβανομένου ενός χρυσού. Εκτός από το μποϊκοτάρισμα των αγώνων στη Σεούλ και το Λος Άντζελες, οι Βορειοκορεάτες έχουν κερδίσει μετάλλια σε όλους τους θερινούς αγώνες από τότε.[41] Ο αρσιβαρίστας Κιμ Ουνγκ-γκουκ έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία 62 κιλών ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 2012 στο Λονδίνο.[42] Οι επιτυχημένοι ολυμπιονίκες λαμβάνουν πολυτελή διαμερίσματα από το κράτος ως αναγνώριση για τα κατορθώματά τους.[43]

Το Φεστιβάλ Αριράνγκ έχει αναγνωριστεί από το Βιβλίο Γκίνες ως το μεγαλύτερο χορογραφικό γεγονός στον κόσμο.[44] Περίπου 100,000 αθλητές εκτελούν ρυθμική γυμναστική και χορούς ενώ άλλοι 40,000 συμμετέχοντες δημιουργούν μια κινούμενη εικόνα στο παρασκήνιο. Το γεγονός είναι μια καλλιτεχνική αντιπροσώπευση της ιστορίας της χώρας και αποτίνει φόρο τιμής στον Κιμ Ιλ-σονγκ και στον Κιμ Τζονγκ-ιλ.[44][45] Το Στάδιο Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου, το μεγαλύτερο στάδιο του κόσμου με χωρητικότητα 150,000 ατόμων, διοργανώνει το Φεστιβάλ.[45][46] Ο Μαραθώνιος της Πιονγιάνγκ είναι ένα άλλο αξιοσημείωτο αθλητικό γεγονός. Είναι Αγώνας Χάλκινης Ετικέτας της IAAF, στον οποίο ερασιτέχνες δρομείς από όλο τον κόσμο μπορούν να συμμετάσχουν.[47]

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο υπόγειος μητροπολιτικός σιδηρόδρομος της Πιονγιάνγκ.

Το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι αποκλειστικά τοπικό και μοναδικός φορέας λειτουργίας του είναι η Τσοσόν Κουλ Μινζουζούι Ινμινγκονγκχοαγκούγκ. Περιλαμβάνει 5.200 χλμ.[48]. Οι θαλάσσιες συγκοινωνίες (ποτάμιες μεταφορές) εξυπηρετούνται από πλοιάρια και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο εμπορικός στόλος περιελάμβανε περί τα 70 πλοία. Για τις αεροπορικές μεταφορές υπάρχει το Διεθνές Αεροδρόμιο του Σουνάν, το οποίο βρίσκεται 24 χλμ. από την πρωτεύουσα και έχει δύο διαδρόμους. Εκτελούνται πτήσεις των εταιρειών Air China και Air Koryo από Πεκίνο για Πιονγιάνγκ και το αντίστροφο. Μικρές πτήσεις ακόμη εκτελούνται προς Χαμπαρόβσκ, Μόσχα και Βλαδιβοστόκ. Πολύ σπάνια μπορεί κανείς να δει Ι.Χ. αυτοκίνητα, καθώς το 70% των κατοίκων χρησιμοποιούν ποδήλατα για τις μετακινήσεις τους.[49] Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,01,1 Μέση εκτίμηση των Ηνωμένων Εθνών για το 2017
  2. 2,02,12,22,3 Βόρεια Κορέα CIA World Factbook
  3. «National Accounts Main Aggregate Database». United Nations Statistics Division. December 2012. http://unstats.un.org/unsd/snaama/selbasicFast.asp. 
  4. 4,04,14,2 http://www.nkeconwatch.com/category/statistics/gdp-statistics/ Hyundai Research Institute (South Korea)
  5. Human Development Report 1998.
  6. Tara O, Understanding the Nature of the North Korean Regime: A Foundation to Engagement and Coercion Discussions, International Journal of Korean Studies, 2015, Vol. XIX, No. 1, σ. 42.
  7. Andrew Scobell, "Projecting Pyongyang: The future of North Korea's Kim Jong Il regime", Strategic Studies Institute, U.S. War College Press, (2008) σελ. 3-9 O Andrew Scobell είναι καθηγητής Διεθνών Υποθέσεων στο Texas A&M University.
  8. 8,08,18,2 «Topography and Drainage». Library of Congress. 1 June 1993. http://lcweb2.loc.gov/cgi-bin/query/r?frd/cstdy:@field(DOCID+kp0030). Ανακτήθηκε στις 17 August 2009. 
  9. Song, Yong-deok (2007). «The recognition of mountain Baekdu in the Koryo dynasty and early times of the Joseon dynasty». History and Reality v.64. 
  10. 10,010,1 United Nations Environmental Programme. «DPR Korea: State of the Environment, 2003», σ. 12. http://www.unep.org/PDF/DPRK_SOE_Report.pdf. [νεκρός σύνδεσμος]
  11. Bill Caraway (2007). «Korea Geography». The Korean History Project. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 July 2007. https://web.archive.org/web/20070706035307/http://koreanhistoryproject.org/Jta/Kr/KrGEO0.htm. Ανακτήθηκε στις 1 August 2007. 
  12. 12,012,112,212,3 «North Korea Country Studies. Climate». Lcweb2.loc.gov. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 December 2012. http://lcweb2.loc.gov/cgi-bin/query/r?frd/cstdy:@field(DOCID+kp0031). Ανακτήθηκε στις 23 June 2010. 
  13. US to ease North Korea sanctions BBC
  14. Πυρηνική έκρηξη αντιδράσεων Τα Νέα δημοσίευση 26-5-2009
  15. Naenara: DPRK's Politics: Preface
  16. Brian R. Myers: The Constitution of Kim Jong Il
  17. North Korea: a living, breathing Stalinist state. Sydney Morning Herald vom 4. März 2003 (englisch).
  18. United States Senate Hearings: Testimony of Mr. Norbert Vollertsen, 21. Juni 2002.
  19. «Field Listing: Population». CIA World Factbook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 June 2014. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/fields/2119.html#kn. Ανακτήθηκε στις 21 July 2014. 
  20. «Field Listing: Ethnic Groups». CIA World Factbook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 June 2014. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/fields/2075.html#kn. Ανακτήθηκε στις 21 July 2014. 
  21. 21,021,121,2 Country Study 2009, σελ. 69.
  22. Spoorenberg, Thomas; Schwekendiek, Daniel. «Demographic Changes in North Korea: 1993–2008». Population and Development Review 38 (1). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 June 2013. https://web.archive.org/web/20130602221020/http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1728-4457.2012.00475.x/pdf. 
  23. «Foreign Assistance to North Korea: Congressional Research Service Report for Congress». Federation of American Scientists. 26 April 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 June 2014. https://fas.org/sgp/crs/row/R40095.pdf. Ανακτήθηκε στις 22 July 2014. 
  24. Jay Solomon (20 May 2005). «US Has Put Food Aid for North Korea on Hold». Wall Street Journal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 February 2007. https://web.archive.org/web/20070216001402/http://www.globalpolicy.org//socecon/hunger/relief/2005/0520nkorea.htm. Ανακτήθηκε στις 1 August 2007. 
  25. Country Study 2009, σελ. xxii.
  26. «Asia-Pacific : North Korea». Amnesty International. 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 May 2007. https://web.archive.org/web/20070529223004/http://web.amnesty.org/report2006/prk-summary-eng. Ανακτήθηκε στις 1 August 2007. 
  27. «National Nutrition Survey final report». The United Nations Office in DPR Korea. 19 March 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 July 2014. http://kp.one.un.org/national-nutrition-survey-final-report/. Ανακτήθηκε στις 22 July 2014. 
  28. «The State of North Korean Farming: New Information from the UN Crop Assessment Report». 38North. 18 December 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 July 2014. http://38north.org/2013/12/rireson121813/. Ανακτήθηκε στις 22 July 2014. 
  29. «Korea, Democratic People's Republic (DPRK) | WFP | United Nations World Food Programme – Fighting Hunger Worldwide». WFP. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 September 2014. http://www.wfp.org/countries/korea-democratic-peoples-republic-dprk/overview. Ανακτήθηκε στις 22 July 2014. 
  30. «Field Listing: Population Growth Rate». CIA World Factbook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 June 2014. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/fields/2002.html#kn. Ανακτήθηκε στις 22 July 2014. 
  31. «Country Comparison: Birth Rate». CIA World Factbook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 August 2014. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2054rank.html?countryname=Korea,%20North&countrycode=kn&regionCode=eas&rank=138#kn. Ανακτήθηκε στις 22 July 2014. 
  32. «North Korea Census Reveals Poor Demographic and Health Conditions». Population Reference Bureau. December 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 October 2014. http://www.prb.org/Publications/Articles/2010/northkorea-population.aspx. Ανακτήθηκε στις 22 July 2014. 
  33. Η Εμπόλεμη Ζώνη στη Βόρεια Κορέα mega.tv
  34. Fox News, 150,000 Witness North Korea Execution of Factory Boss Whose Crime Was Making International Phone Calls, 27 Νοεμβρίου 2007.
  35. Sami Sillanpää (2007/09/15). «The unreal world of North Korea». Helsingin Sanomat - International Edition. http://www.hs.fi/english/article/The+unreal+world+of+North+Korea/1135230400416. Ανακτήθηκε στις 2008/12/11. 
  36. Βορειοκορεάτες ζωγράφοι
  37. Country Study 2009, σελ. 114.
  38. «Fifa investigates North Korea World Cup abuse claims». BBC News. 11 August 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 August 2014. https://web.archive.org/web/20140829064334/http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-pacific-10935521. Ανακτήθηκε στις 15 July 2014. 
  39. «When Middlesbrough hosted the 1966 World Cup Koreans». BBC News. 15 June 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 May 2014. https://web.archive.org/web/20140518020901/http://news.bbc.co.uk/local/tees/hi/people_and_places/newsid_8739000/8739539.stm. Ανακτήθηκε στις 15 July 2014. 
  40. «Rodman returns to North Korea amid political unrest». Fox News. 19 December 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 December 2013. https://web.archive.org/web/20131219150415/http://www.foxnews.com/world/2013/12/19/rodman-returns-to-north-korea-amid-political-unrest/. Ανακτήθηκε στις 20 December 2013. 
  41. «Democratic People's Republic of Korea». International Olympic Committee. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 July 2014. http://www.olympic.org/democratic-people-s-republic-of-korea. Ανακτήθηκε στις 15 July 2014. 
  42. «North Korea's Kim Un Guk wins 62kg weightlifting Olympic gold». BBC News. 30 July 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 October 2015. http://www.bbc.co.uk/sport/0/olympics/18906742. Ανακτήθηκε στις 15 July 2014. 
  43. «North Korea rewards athletes with luxury apartments». Reuters. 4 October 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 December 2013. https://www.reuters.com/article/2013/10/05/us-olympics-northkorea-idUSBRE99401E20131005. Ανακτήθηκε στις 20 December 2013. 
  44. 44,044,1 «North Korea halts showcase mass games due to flood». reuters. 27 August 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 February 2009. http://uk.reuters.com/article/worldNews/idUKSEO29172020070827. 
  45. 45,045,1 «Despair, hunger and defiance at the heart of the greatest show on earth». The Guardian. 17 May 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 September 2014. https://web.archive.org/web/20140909142757/http://www.theguardian.com/world/2002/may/17/northkorea. Ανακτήθηκε στις 15 July 2014. 
  46. «Kim Jong-un orders spruce up of world's biggest stadium as 'millions starve'». The Daily Telegraph. 26 September 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 June 2014. https://web.archive.org/web/20140612004916/http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/northkorea/10335601/Kim-Jong-un-orders-spruce-up-of-worlds-biggest-stadium-as-millions-starve.html. Ανακτήθηκε στις 15 July 2014. 
  47. «North Korea allows tourists to run in Pyongyang marathon for the first time». The Daily Telegraph. 3 April 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 August 2014. https://web.archive.org/web/20140801114007/http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/northkorea/10742812/North-Korea-allows-tourists-to-run-in-Pyongyang-marathon-for-the-first-time.html. Ανακτήθηκε στις 15 July 2014. 
  48. Dickinson, Rob. «A Glimpse of North Korea's Railways». The International Steam Pages. http://dspace.dial.pipex.com/steam/trains/nkorea04.htm. Ανακτήθηκε στις 04-07-2009. 
  49. 70% of Households Use Bikes, The Daily NK, 30-10-2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει σχετικό λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα