Πέτρος Χάρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέτρος Χάρης
Γέννηση
Αθήνα
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σπουδές Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών ()
Ιδιότητα συγγραφέας, εκδότης και δημοσιογράφος
Καλλιτεχνικά ρεύματα Συμβολισμός

Ο Πέτρος Χάρης (1902-1998) είναι Έλληνας συγγραφέας και ακαδημαϊκός.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πέτρος Χάρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1902. Το πραγματικό όνομα του όνομα ήταν Ιωάννης Μαρμαριάδης, γιος του Νικολάου Μαρμαριάδη με καταγωγή από το χωριό Καμηλάρι της Κάτω Μεσσαράς στην Κρήτη. Στην Αθήνα τέλειωσε το Γυμνάσιο και στη συνέχεια γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1924. Από τα τέλη του 1919 έγινε συνεργάτης του περιοδικού «Η Διάπλασις των Παίδων» στην αρχή με το ψευδώνυμο «Κυανόλευκο λάβαρο» και κατόπιν με το ψευδώνυμο «Πέτρος Χάρης» το οποίο και κράτησε για τα υπόλοιπα χρόνια. Αμέσως μετά άρχισε να συνεργάζεται με αθηναϊκές εφημερίδες και το περιοδικό «Νουμάς» ως συντάκτης και φιλολογικός συνεργάτης. Το 1924 ιδρύει το λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Γράμματα» μαζί με τον Ιωάννη Μ. Παναγιωτόπουλο και Αθανάσιο Κυριαζή το οποίο όμως δεν διατηρήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Την ίδια χρονιά πραγματοποιήθηκε η έκδοση της πρώτης του συλλογής διηγημάτων με τίτλο «Η τελευταία νύχτα της γης». Τα πρώτα του έργα εντάσσονται στο κλίμα του συμβολισμού, όπως αυτός εκφράστηκε στην Ελλάδα μέσω του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου. Η γραφή του χαρακτηρίζεται από δοκιμιακό ύφος με χαμηλούς τόνους και επιμελημένη φόρμα. Το λογοτεχνικό είδος το οποίο καλλιεργεί είναι κυρίως το διήγημα, ενώ έγραψε επίσης ταξιδιωτικά κείμενα και δύο μυθιστορήματα, τις «Ημέρες Οργής» το 1979 και τον «Ανεμοστρόβιλο» το 1992. Εργάστηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών (Γραμματέας και στη συνέχεια Γενικός Γραμματέας με βαθμό Γενικού Γραμματέα Υπουργείου), από όπου αποχώρησε το 1964 με το βαθμό του Επίτιμου Γενικού Γραμματέα. Το 1930 εκλέχθηκε μέλος της Ενώσεως Συντακτών Αθηναϊκών Εφημερίδων, (Ε.Σ.Α.Ε.) και τον Ιανουάριο του 1933 ανέλαβε από κοινού με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο τη διεύθυνση του δεκαπενθήμερου περιοδικού «Νέα Εστία» έως το Δεκέμβριο του 1934. Τον Ιανουάριο του 1935 ο Γρηγόριος Ξενόπουλος αποχώρησε και ο Πέτρος Χάρης ανέλαβε την θέση του διευθυντή όπου και παρέμεινε έως το Δεκέμβριο του 1987. Το 1946, υπό τη διεύθυνσή του, η «Νέα Εστία» τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Από το 1947 διατέλεσε μέλος της επιτροπής επάθλου Παλαμά και από το 1951 μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου και μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός στην κριτική επιτροπή των λογοτεχνικών και θεατρικών Κρατικών Βραβείων καθώς και μέλος της Ομάδας των Δώδεκα, του ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη. Το 1973 εκλέχτηκε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, στην Τάξη Γραμμάτων και Καλών Τεχνών και διατέλεσε πρόεδρος της «Ενώσεως Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών κριτικών», αντιπρόεδρος στην «Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών» από την οποία αποχώρησε ιδρύοντας την «Εθνική Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών». Είναι μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1977 εκλέχτηκε πρόεδρός της. Τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας για το έργο του «Πολιτείες και θάλασσες«, το βραβείο του ταξιάρχη του τάγματος του Γεωργίου Α’, το χρυσό σταυρό της Αγιορείτικης Χιλιετηρίδας και τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Μάρκου.

Βραβεία και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δεύτερο βραβείο σε διαγωνισμό διηγήματος (1919)
  • Α΄ Κρατικό Βραβείο Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας για το έργο του «Πολιτείες και θάλασσες»
  • Βραβείο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Γεωργίου Α’
  • Χρυσός Σταυρός της Αγιορείτικης Χιλιετηρίδας
  • Τίμιος Σταυρός του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Μάρκου.
  • Το 1994 εκλέχθηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1992) Ανεμοστρόβιλος, εκδ. Αστήρ
  • (1992) Ημέρες οργής, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1992) Πολιτείες και θάλασσες, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1991) Παλιοί και σημερινοί πνευματικοί αγώνες, εκδ. Αστήρ
  • (1991) Τα δέντρα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1989) Η μεγάλη νύχτα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1988) Στον αφρό και στα έλατα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1986) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1985) Σαράντα χρόνια κριτικής ελληνικού πεζού λόγου, εκδ. Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)
  • (1983) Φώτα στο πέλαγος, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1982) Κρίσιμη ώρα, εκδ. Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)
  • (1982) Ρεμβασμός στο χάρτη, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1981) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1981) Σαράντα χρόνια κριτικής ελληνικού πεζού λόγου, εκδ. Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)
  • (1979) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1979) Η Κίνα έξω από τα τείχη, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1979) Η τελευταία νύχτα της γης, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1976) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1974) Αθώα και οργισμένα νιάτα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1974) Στα γαλάζια νερά, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1973) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1969) Η μεγάλη νύχτα
  • (1969) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1968) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1962) Δρόμος 100 μέτρων
  • (1958) Όταν οι Άγιοι κατεβαίνουν στη γη
  • (1958) Φώτα στο πέλαγος
  • (1953) Έλληνες πεζογράφοι, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1944) Μακρινός κόσμος
  • (1924) Η τελευταία νύχτα της γης

Μελέτες – Δοκίμια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1943) Κ.Γ.Καρυωτάκης
  • (1953-1983) Ελληνες πεζογράφοι – 8 τόμοι
  • (1963) Κ.Ουράνης
  • (1963-1975) Μικρή πινακοθήκη – 2 τόμοι
  • (1981) Σαράντα χρόνια κριτικής του ελληνικού πεζού λόγου
  • (1944) Κρίσιμη ώρα
  • (1945) Οταν η ζωή γίνεται όνειρο
  • (1962) Μεταπολεμικός κόσμος
  • (1963) Η ζωή και η τέχνη
  • (1987) Συνομιλίες με φίλους
  • (1990) Τα δένδρα
  • (1991) Παλιοί και σημερινοί πνευματικοί αγώνες

Ταξιδιωτικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (1955) Πολιτείες και θάλασσες, τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και το Α' κρατικό βραβείο
  • (1957) Παλιοί και νέοι δρόμοι
  • (1960) Η Κίνα έξω από τα τείχη
  • (1961) Δαλματικές ακτές
  • (1962) Βράχια, κουπιά και όνειρα
  • (1965) Ο κόσμος και οι Έλληνες
  • (1974) Στα γαλάζια νερά

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (2010) Δίστομο 10 Ιουνίου 1944: Το ολοκαύτωμα, εκδ. Σύγχρονη Έκφραση
  • (2009) Η κριτική για τον Άλκη Θρύλο, εκδ. Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη
  • (2008) Μ. Καραγάτσης 1908-2008, εκδ. Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
  • (2007) Αποτύπωση της Ιουλίας Ιατρίδη, εκδ. Ευθύνη
  • (2007) Νίκος Καζαντζάκης, εκδ. Ελευθεροτυπία
  • (2005) Παιδιά του κόσμου, εκδ. Επίλογος
  • (1996) Σπουδή στον ποιητή Γ. Θ. Βαφόπουλο, εκδ. Ευθύνη
  • (1993) Μνήμη του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου (1912-1991), εκδ. Δόμος
  • (1993) Το Εικοσιένα, εκδ. Ευθύνη
  • (1992) Η κριτική παρουσία του Πέτρου Σ. Σπανδωνίδη, εκδ. Ευθύνη
  • (1983) Το πέρασμα του Μηνά Δημάκη, εκδ. Ευθύνη
  • (1982) Σικελιανός. Η συνάντηση των Δελφών, εκδ. Ευθύνη
  • (1979) Η νεοελληνική κριτική για τον Παντελή Πρεβελάκη, εκδ. Ευθύνη
  • (1978) Η 28η Οκτωβρίου 1940, εκδ. Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη [επιμέλεια, κείμενα]
  • (1977) Συλλογικό έργο, Το Εικοσιένα, εκδ. Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη [επιμέλεια]

Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • (2008) Stendhal, 1783-1842, Το κόκκινο και το μαύρο, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1999) Stendhal, 1783-1842, Το κόκκινο και το μαύρο, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1994) Stendhal, 1783-1842, Οι Τσέντσι, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας
  • (1982) Maeterlinck, Maurice, 1862-1949, Το γαλάζιο πουλί, εκδ. Σχολή Μωραΐτη

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]