Αλέξανδρος Καντακουζηνός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξανδρος Καντακουζηνός
Γέννηση
Ιάσιο
Θάνατος
Οδησσός
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ρωσική Αυτοκρατορία και Ελλάδα
Ιδιότητα πολιτικός
Αδέλφια Γεώργιος Καντακουζηνός

Ο Αλέξανδρος Καντακουζηνός (1787 - 1841) ήταν Έλληνας, ρωσικής παιδείας, πολιτικός, πρίγκιπας και κτηματίας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Ιάσιο και ήταν γιος[1] του Ματθαίου Καντακουζηνού, Μεγάλου Βορνίκου της Μολδαβίας, αξιωματούχου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και γόνου της πριγκιπικής οικογένειας Καντακουζηνού και της Ραλλούς Καλλιμάχη, κόρης του ηγεμόνα της Μολδαβίας, Γρηγορίου Καλλιμάχη και γόνου της οικογένειας Καλλιμάχη. Αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Καντακουζηνός. Ήταν ανώτατος κρατικός αξιωματούχος στην Αγία Πετρούπολη και διατηρούσε σημαντικές εκτάσεις στην ρωσική επικράτεια.

Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και συμμετείχε στο επιτελείο του Δημητρίου Υψηλάντη, του οποίου την άφιξη στην Ελλάδα προετοίμασε. Συμμετείχε ως επικεφαλής της ελληνικής πλευράς στην παράδοση του φρουρίου της Μονεμβάσιας. Τον Σεπτέμβριο του 1821 εγκατέλειψε την Ελλάδα για αδιευκρίνιστους λόγους. Υποστηρίζεται[2] ότι στην αποχώρησή του διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο η ψυχρότητα που είχε δημιουργηθεί για αδιευκρίνιστες συνθήκες μεταξύ αυτού και του Δημητρίου Υψηλάντη. Μετά την αποχώρησή του κατευθύνθηκε προς τη Ζάκυνθο, το Λιβόρνο, την Πίζα και τέλος την Δρέσδη, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1828, καθώς είχε εξοριστεί[1] από την Ρωσία λόγω της συμμετοχής του στην ελληνική επανάσταση. Το 1824 δημοσιεύθηκε στα γερμανικά ένα βιβλίο με επιστολές περί της επαναστάσεως και ένα υπόμνημα του Γεωργίου Καντακουζηνού για την επαναστατική του δράση. Οι επιστολές αποδίδονται στον Αλέξανδρο ή σε συνεργάτη του.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1828 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου μαζί με τους Κωνσταντίνο Ζωγράφο και Ιωάννη Σούτσο προχώρησε σε αγορές τεράστιων εκτάσεων στην ευρύτερη επικράτεια της Αττικής.[3] Αν και αρχικά υπήρξε φίλα προσκείμενος προς τον Ιωάννη Καποδίστρια σύντομα προσχώρησε στην αντικαποδιστριακή παράταξη.

Είχε τιμηθεί με τον βαθμό του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος.

Απεβίωσε στην Οδησσό[1] το 1841.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τα εξής παιδιά:

  • Ματθαίος Καντακουζηνός, αξιωματικός του ελληνικού στρατού, σύζυγος του Belleni
  • Ελπίδα Καντακουζηνού, σύζυγος του Σκαρλάτου Σούτσου. Από την Ελπίδα προέρχεται και ο μόνος κλάδος που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα
  • Μιχαήλ Καντακουζηνός, αξιωματικός στον ελληνικό και ρωσικό στρατό, υπασπιστής στον Βασιλιά Όθωνα και σύζυγος της Λουίζας Ιωσήφ Λουδοβίκου φον Άρμανσμπεργκ
  • Δημήτριος Καντακουζηνός, αξιωματικός του ελληνικού στρατού και σύζυγος της Σοφίας Ιωσήφ Λουδοβίκου φον Άρμανσμπεργκ
  • Αλέξανδρος Καντακουζηνός, ανώτατος δικαστικός λειτουργός στη Ρουμανία και υπουργός εξωτερικών της Ρουμανίας. Απόγονος του ήταν η Μπαλάσα Καντακουζηνού.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,01,11,2 Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Δύο πρίγκιπες στην ελληνική επανάσταση, εκδόσεις Ασίνη, Αθήνα 2015, σελ. 56
  2. Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Δύο πρίγκιπες στην ελληνική επανάσταση, εκδόσεις Ασίνη, Αθήνα 2015, σελ. 56
  3. Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Δύο πρίγκιπες στην ελληνική επανάσταση, εκδόσεις Ασίνη, Αθήνα 2015, σελ. 45